අපේ අතීතය, සුමේරියන් පුවරු සහ අපට අමතක වූ “නොදන්නා රහස”

අහස දිහා බලලා “අපි ඇත්තටම කවුද? අපි ආවේ කොහෙන්ද?” කියලා හිතපු නැති කෙනෙක් මේ ලෝකේ නැතුව ඇති. විද්‍යාව විසින් මිනිසාගේ පරිණාමය ගැන එක එක උත්තර දුන්නත්, අපේ සිතුවිලි ඇතුළේ කොතැනක හරි නොවිසඳුණු ලොකු ප්‍රහේලිකාවක් ඉතිරි වෙලා තියෙනවා.

අද අපි යමු ඒ ප්‍රහේලිකාවේ මුල හොයාගෙන, අවුරුදු දහස් ගණනකට කලින් මැටි පුවරුවල සටහන් වුණු අභිරහස් ලෝකයකට…

1. සුමේරියන් මැටි පුවරු සහ “අනුනාකි” කතන්දරය

මනුෂ්‍ය ශිෂ්ටාචාරයේ පැරණිතම ලිඛිත සාක්ෂි හමුවන්නේ පුරාණ මෙසපොතේමියාවෙන්. එහි සිටි සුමේරියන්වරු කියුනිෆෝම් (Cuneiform) අක්ෂරවලින් ලියන ලද මැටි පුවරු දහස් ගණනක් අපට ඉතිරි කරලා තිබුණා.

මේ පුවරුවල තියෙන මැවීමේ කතාවේ තියෙන්නේ පුදුම හිතෙන අදහසක්. ඔවුන්ට අනුව “අනුනාකි” (Anunnaki – අහසින් පොළොවට ආ අය) ලෙස හැඳින්වුණු ප්‍රබල දෙවිවරුන් කොටසක් පෘථිවියේ සිටියා. ඔවුන් තමන්ගේ වැඩ කටයුතු පහසු කරගැනීම සඳහා, පෘථිවියේ සිටි ආදි මානවයන්ගේ ජාන සමඟ තමන්ගේ “දිව්‍යමය” ජාන මිශ්‍ර කරමින් නව, බුද්ධිමත් මිනිස් වර්ගයා නිර්මාණය කළ බව එහි සටහන් වෙනවා.

දෙවිවරුන්ගේ සහ පිටසක්වල බලවේගවල අඩංගුවක් ඇතිව මිනිසා නිර්මාණය වූවාද කියන ප්‍රශ්නය ලෝකයට පළමුවෙන්ම ආවේ ඒ පුවරු හරහායි.

2. විද්‍යාව සහ විකල්ප න්‍යායන් කියන දේ

ශාස්ත්‍රීය විද්‍යාඥයන් (Assyriologists): සැමුවෙල් නෝවා ක්‍රේමර් (Samuel Noah Kramer) සහ ඉර්වින්ග් ෆින්කල් (Irving Finkel) වැනි ලෝක ප්‍රකට සුමේරියන් විශේෂඥයන් පෙන්වා දෙන්නේ මේවා හුදෙක් පුරාණ මිනිසුන් තමන්ගේ ලෝකය සහ දෙවිවරුන් තේරුම් ගැනීමට හදාගත් මිත්‍යා කතා (Mythology) සහ ආගමික විශ්වාස බවයි.

විකල්ප පර්යේෂකයන්: සෙකරියා සිට්චින් (Zechariah Sitchin) වැනි ලේඛකයන් තර්ක කළේ සුමේරියන් පුවරුවල තියෙන්නේ පිටසක්වල ජීවීන් පෘථිවියට පැමිණ මිනිසා ජානමය වශයෙන් වෙනස් කළ ආකාරය පිළිබඳ ඓතිහාසික වාර්තාවක් බවයි.

පරිණාමයේ නොවිසඳුණු තැන්: පරිණාමවාදයේ පියා වන චාල්ස් ඩාවින් සමඟ එකට කටයුතු කළ ඇල්ෆ්‍රඩ් රසල් වොලස් (Alfred Russel Wallace) පවා පසුව කියා සිටියේ, මිනිසාගේ අසාමාන්‍ය මොළය සහ උසස් කලාත්මක/සදාචාරාත්මක බුද්ධිය හුදෙක් ස්වභාවික වරණයෙන්ම පමණක් පැහැදිලි කළ නොහැකි බවත්, එහි යම් “නොපෙනෙන මඟපෙන්වීමක්” තිබිය හැකි බවත්ය.

3. අපි ඇත්තටම මේ ලෝකෙට අයිතිද?

මේ සියලු න්‍යායන් පැත්තක තියලා අපි මදකට අපේ දිහාම බලමු…

ලෝකයේ ඉන්න සෑම සතෙකුම දෙස බැලූ විට, උන් සියල්ලන්ම පරිසරයට අනුගත වීමට අවශ්‍ය නියපොතු, ලොම්, වේගය හෝ විශාල ශරීර ශක්තියෙන් යුක්තයි. උන් ඉපදුණු ගමන්ම තනියම ජීවත් වෙන්න, ආහාර හොයාගන්න ස්වභාවික සහජ බුද්ධියෙන් (Instincts) පුරුදු වෙලා ඉන්නවා.

නමුත් මිනිසා?

අපි ඉපදුණාම වසර ගණනාවක් යනකම් තනියම කිසිම දෙයක් කරගන්න බැහැ.

ස්වභාවික ශීතලට, රස්නයට හෝ කොන්දේසිවලට මුහුණ දෙන්න අපේ ශරීරයට ස්වභාවික ආවරණයක් නැහැ.

අපි පරිසරයට හැඩගැහෙන්නේ නැතුව, පරිසරය අපිට ඕනි විදිහට වෙනස් කරන්න පටන් ගත්තා.

එතකොට අපිට හිතෙන්නේ නැද්ද… අපේ කොතැනක හරි අඩුවක් හෝ අපි නොදන්නා වෙනස්ම අභිරහසක් තියෙනවා නේද?

අනෙක් සෑම සතෙකුම පරිසරය සමඟ එකඟතාවයෙන් ජීවත් වෙද්දී, මිනිසා පමණක් මේ ලෝකය දෙස නාඳුනන අමුත්තෙකු මෙන් බලන්නේ ඇයි? අපි හදවතින්ම මේ ලෝකෙට අයත් නැති, වෙනත් කොහෙන් හෝ ලැබුණු අද්භූත “බුද්ධියක” හෝ “ජානමය වෙනසක” ප්‍රතිඵලයක්ද? එහෙමත් නැත්නම් පරිණාමය විසින් අපිට දුන්නු අසම්පූර්ණකම පිරවාගන්න අපිම හදාගත් අත්පොතක්ද මේ?

අපේ පැවැත්ම පිටුපස තවමත් අපට සොයාගත නොහැකි වූ ඒ “නොදන්නා රහස” මොකක්ද?

Unknown diary