සූර්ය ආලෝකය එක් එක් ග්‍රහලෝකය වෙත ළඟා වීමට කොපමණ කාලයක් ගතවේද?

ආලෝකය යනු විශ්වයේ ඇති වේගවත්ම දෙය වන අතර, එය තත්පරයකට කිලෝමීටර 299,792ක (מයිල් 186,282ක) ඇදහිය නොහැකි වේගයකින් ගමන් කරයි. එම වේගයෙන් ගමන් කළද, අපගේ සූර්යග්‍රහ මණ්ඩලයේ ඇති දැවැන්ත ප්‍රමාණය නිසා සූර්ය ආලෝකයට එක් එක් ග්‍රහලෝකය වෙත ළඟා වීමට තවමත් කාලයක් අවශ්‍ය වේ.

බුධ ග්‍රහයාට ආලෝකය ලැබීමට මිනිත්තු 3.2ක් පමණ ගත වන අතර, සිකුරු ග්‍රහයාට මිනිත්තු 6ක් පමණ ගත වේ. පෘථිවිය වෙත සූර්යයාගේ ආලෝකය පැමිණීමට ආසන්න වශයෙන් මිනිත්තු 8.3ක් ගත වන බැවින්, සෑම හිරු උදාවකින්ම ඇත්ත වශයෙන්ම අපට පෙන්වන්නේ මීට මිනිත්තු අටකට වඩා වැඩි කාලයකට පෙර සූර්යයා පැවති ආකාරයයි.

​ග්‍රහලෝක ඈතට යත්ම, ගමන් කාලය නාටකාකාර ලෙස වැඩි වේ. සූර්ය ආලෝකය ਮੰගල (මාර්ස්) ග්‍රහයා වෙත මිනිත්තු 12.7කින්ද, බ්‍රහස්පති (ජුපිටර්) වෙත දළ වශයෙන් මිනිත්තු 43.3කින්ද, සහ සෙනසුරු (ස්ටර්න්) වෙත මිනිත්තු 79.3කින් පමණ පසුද ළඟා වේ.

​බාහිර ග්‍රහලෝක මීට වඩා බොහෝ ඈතින් පිහිටා ඇත. යුරේනස් වෙත සූර්ය ආලෝකය ළඟා වීමට මිනිත්තු 159.6ක් පමණ ගත වන අතර, නෙප්චූන් වෙත සූර්ය කිරණ ළඟා වන්නේ ආසන්න වශයෙන් මිනිත්තු 246 කට පසුවය – එනම් ආලෝකය සූර්යයාගෙන් පිටත්ව පැය හතරකටත් වඩා වැඩි කාලයකට පසුවය.

​මෙම ගමන් කාලයන් මගින් අපගේ සූර්යග්‍රහ මණ්ඩලය ඇත්ත වශයෙන්ම කොතරම් විශාලද යන්න හෙළි කරයි. ස්වභාවධර්මයේ දන්නා වෙනත් ඕනෑම දෙයකට වඩා වේගයෙන් ගමන් කරන ආලෝකයට පවා එය ක්ෂණිකව හරස් කිරීමට නොහැකිය.

​අපගේ සූර්යග්‍රහ මණ්ඩලයෙන් ඔබ්බට යද්දී මෙම සංකල්පය තවත් මවිතයට කරුණක් බවට පත්වේ. අප දුර බැහැර තරු සහ νිශ්ව පරීක්ෂා කරන සෑම අවස්ථාවකම, අපි අතීතය දෙස බලමු, මන්ද ඒවායේ ආලෝකය පෘථිවියට ළඟා වීමට පෙර වසර, සියවස්, මිලියන ගණනක් හෝ බිලියන ගණනක් තිස්සේ ගමන් කර ඇත.

​ඒ අර්ථයෙන් ගත් කල, රාත්‍රී අහස දෙස බලන සෑම වාරයක්ම විශ්වයේ අතීතය පිළිබඳ එබී බැලීමකි.

උපුටා ගැනීම : අපි නොදුටු ලෝකය Api Nodutu Lokaya