යාපනය නල්ලූර් කෝවිලේ හැමෝම නොදන්න, අදටත් ජීවමානව පවතින ඒ සිංහල ලේවල අසිරිමත් බැඳීම කුමක්ද? 

උතුරයි දකුණයි කියන්නේ කවදාවත් එකතු කරන්න බැරි, රේල් පීලි දෙකක් වගේ වෙනස්ම ලෝක දෙකක් කියලා කවුරුහරි කියනවා ඇහිලා තියෙනවාද? අන්න ඒ වගේ අයට අපේ ඉතිහාස පොතෙන් දෙන්න පුළුවන් සුපිරිම උත්තරයක් තියෙනවා.

යාපනය පැත්තේ රවුමක් දාන්න යන ඕනෑම කෙනෙක් අනිවාර්යයෙන්ම වැඳ පුදා ගන්න යන, හිතට පුදුම නිදහසක් දැනෙන පූජනීය ස්ථානයක් තමයි නල්ලූර් කන්දසාමි කෝවිල කියන්නේ. හැබැයි, දහස් ගණන් බැතිමතුන්ගේ සාදු නාද මධ්‍යයේ, මේ කෝවිලේ හැම අවුරුද්දකම පවත්වන ලොකුම මංගල්‍යයේදී අදටත් මුලින්ම වගේම විශේෂම ගෞරවය ලබන සිරාම සිංහල රජ කුමරෙක් ඉන්නවා කියලා ඔබ දන්නවාද? 

ඔව්, ඔබ හිතුවා හරි! ඒ වෙන කවුරුත් නෙවෙයි, කෝට්ටේ යුගයේ අපිට හිටපු සුපිරිම වගේම දරුණුම රණශූරයෙක් වෙන සපුමල් කුමාරයා 

අපි පොඩ්ඩක් ඉතිහාසයේ සැඟවුණු ඒ පරණ කතාව අස්සට ගිහින් බලමුද?

හයවැනි පරාක්‍රමබාහු රජතුමාගේ හදාගත් පුතා විදිහට මාලිගාවේ හැදී වැඩුණු සපුමල් කුමාරයා කියන්නේ නිකම්ම නිකන් චරිතයක් නෙවෙයි. එයාගේ සටන් උපක්‍රම සහ කඩු හරඹ ගැන මුළු රටේම හැමෝම දැනගෙන හිටියා.

ඒ කාලේ යාපනය පාලනය කරපු ආර්ය චක්‍රවර්තීලගෙන් උතුර බේරගෙන, මුළු ලංකාවම එකම කොඩියක් යටතේ එක්සේසත් කරන්න මුල් වුණේ මෙන්න මේ වීරයා.

හැබැයි නියම සීන් එක තියෙන්නේ එතන නෙවෙයි. සපුමල් කුමාරයා සටන්වලට දරුණු වුණාට, යාපනයේ පාලකයා වුණාට පස්සේ හැමෝම පුදුම කරලා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්ම විදිහකටයි වැඩ කළේ! 

සාමාන්‍යයෙන් යුද්ධයකින් දිනපු රජෙක් කරන්නේ මොකක්ද? තමන්ගේ බලය පාවිච්චි කරලා, පැරදුණු මිනිස්සුන්ව පාගලා, තමන්ගේ ආගමයි සංස්කෘතියයි ඔවුන්ගේ පිටින් බලෙන් පටවන එකනේ.

හැබැයි සපුමල් කුමාරයා ඒ සාම්ප්‍රදායික රාමුවෙන් පිටතට පැනලා හිතපු නායකයෙක්. ඔහු යාපනයේ හිටපු දමිළ ජනතාවගේ ආගමික, භාෂාමය වගේම සංස්කෘතික දේවල්වලට පණ වගේ දැඩි සේ ගරු කළා. වෛර කරනවා වෙනුවට ආදරයෙන් වැඩේ ගොඩදාන්න බැලුවා.

ඒකේ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට තමයි, වර්ෂ 1450 දී විතර යාපනයේ සුප්‍රසිද්ධ මුල්ම නල්ලූර් කන්දසාමි කෝවිල තමන්ගේම වියදමින් සහ අනුග්‍රහයෙන් හැදුවේ මේ සිංහල කුමාරයා!

මේ උදාර වැඩේ නිසා යාපනයේ දමිළ ජනතාව එතුමාට මාර විදිහට ආදරය කළා. ඔවුන් ඔහුව හැඳින්වූයේ චෙම්පහප් පෙරුමාල් (Chempaha Perumal) කියන ගෞරවනීය නමින්. 

මේ කතාවේ වඩාත්ම හිතට වදින, ඒ වගේම අපිට පුදුමය දනවන කොටස තියෙන්නේ අතීතයේ නෙවෙයි, වර්තමානයේ. අදටත් නොනැසී පවතින ඒ අසිරිමත් කෘතවේදීත්වය ගැන ඇහුවොත් ඔබත් පුදුම වේවි. 

අදටත් නල්ලූර් කෝවිලේ අති උත්කර්ෂවත් වාර්ෂික මංගල්‍යය ආරම්භ වෙද්දී, කෝවිල මුලින්ම හදපු ඒ සිංහල කුමාරයාට කෘතගුණ දැක්වීමක් විදිහට චෙම්පහප් පෙරුමාල් කියන නම මුලින්ම මතක් කරනවා.

ඔහු වෙනුවෙන් විශේෂ පූජාවන් වගේම, රජුගේ ගුණ කියන විශේෂ ස්තෝත්‍ර ගායනා කිරීමත් අනිවාර්යයෙන්ම කෙරෙනවා. මේක නිකන්ම නිකන් චාරිත්‍රයක් නෙවෙයි. කිසිම ජාති, ආගම් බේදයක් නැතුව යාපනයේ දමිළ ජනතාව සියවස් පහකට වඩා වැඩි කාලයක් තිස්සේ, පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට මේ සිංහල කුමාරයාගේ නමට තමන්ගේ හිස නමා උපරිම ගෞරවය පුද කරන සැබෑ ආදරයේ සලකුණක්! 

ඇත්තටම සැබෑ ජාතික අභිමානය සහ සහජීවනය කියන්නේ මොකක්ද? ඒකෙන් අදහස් වෙන්නේ තමන්ගේ ජාතිය විතරක් ලොකු කරලා, අනිත් ජාතීන් හෝ ඔවුන්ගේ සංස්කෘතීන් පහත් කරලා සතුටු වෙන එක නෙවෙයි.

සපුමල් කුමාරයා අපට තමන්ගේ ජීවිතයෙන් කියා දෙන්නේ අන්න ඒ උදාර පාඩමයි. තමන්ගේ රටේ බලය තහවුරු කරන ගමන්ම, තමන් යටතේ ඉන්න අනිත් අයගේ ආගමට සහ අනන්‍යතාවයට ගරු කරලා, කිසිම ආයුධයකට කරන්න බැරි විදිහට සදාකාලිකවම මිනිස්සුන්ගේ හදවත් දිනාගන්න පුළුවන් කියලා ඔහු මුළු ලෝකයටම ඔප්පු කරලා පෙන්වුවා. 

නල්ලූර් කෝවිලේ අදටත් ඇහෙන ඒ මිහිරි ඝණ්ඨාර හඬ අපට හැම වෙලාවකම මතක් කරලා දෙන්නේ අතීතයේ අපේ මුතුන් මිත්තන් අතර තිබුණු මේ සුන්දර, සාමකාමී සහජීවනයයි.

ලේ# වලින් සහ වෛරයෙන් ලියවුණු අඳුරු ඉතිහාස පිටුවලට වඩා, ආදරයෙන්, කරුණාවෙන් සහ අන්‍යෝන්‍ය ගෞරවයෙන් බැඳුණු පට්ට පොහොසත් ඉතිහාසයක් අපේ රටට තියෙනවා කියලා අපි කවදාවත් අමතක කරන්න හොඳ නැහැ. 

ඉතින්, දේශපාලන වාසි ගන්න උතුරේත් දකුණේත් මිනිස්සුන්ව කොටවන්න හදන අන්තවාදී බලවේගවලට අහු නොවී, එකිනෙකාට ගරු කරන සැබෑ ශ්‍රී ලාංකික හැඟීමකින් යුත් ශක්තිමත් අනාගතයක් අපේ දරුවන්ට හදලා දෙන්න අපි හැමෝම එකතු වෙමු.

උතුරේත් දකුණේත් හදවත් එකට යා කරන සපුමල් කුමාරයාගේ මේ ඓතිහාසික බැඳීම ගැන ඔබේ මිතුරන්වත් දැනුවත් කරන්න මේ ලිපිය ෂෙයාර් කරන්න අමතක කරන්න එපා!

උපුටා ගැනීම : Hela Rahas