Mic
Hartsdale Pet Cemetery
ඔයාලා දන්නවද මිනිස්සුන්ට වගේම සත්තුන්ට විතරක්ම වෙන් වුණු, අවුරුදු 130කට වඩා පැරණි, මහා පරිමාණයේ සුසාන භූමියක් ලෝකයේ තියෙනවා කියලා? මේක තියෙන්නේ ඇමරිකාවේ නිව්යෝර්ක් නුවරට කිට්ටුව. නම තමයි “Hartsdale Pet Cemetery”.
හැබැයි මේක නිකන්ම නිකන් බල්ලෝ, පූසෝ වළලන තැනක් නෙවෙයි. මේක පිටුපස තියෙන්නේ හදවත උණු කරන, පුදුම හිතෙන කතා පෙළක්!
ඇපල් වත්තකින් පටන් ගත්ත ආදරයේ කතාව 
මේ හැමදේම පටන් ගත්තේ 1896 අවුරුද්දේ. නිව්යෝර්ක් නුවර ජීවත් වුණු එක කාන්තාවකගේ පණ වගේ ආදරය කරපු බල්ලා හදිසියේම මැරුණා. ඒ දවස්වල නිව්යෝර්ක් නගරය ඇතුළේ සත්තුන්ව වළලන්න නීතියෙන් අවසර තිබුණේ නැහැ. තමන්ගේ සුරතලාගේ සිරුර කුණු බක්කියකට දාන්න ඒ අසරණ ගැහැණු කෙනාට හිත දුන්නේ නැහැ.
ඇය මේ ගැන ඇඬුම් කඳුළින් යුතුව එයාගේ පශු වෛද්යවරයා වුණු සැමුවෙල් ජොන්සන්ට (Dr. Samuel Johnson) කිව්වා. දොස්තරට මේ දුක බලාගෙන ඉන්න බැරි වුණා. එයා කිව්වා “හරි, ඔයා දුක් වෙන්න එපා. මට අයිති ඇපල් වත්තක් තියෙනවා හාර්ට්ස්ඩේල් කඳුකරයේ. එහේ ගිහින් ඔයාගේ සුරතලාව වළලන්න” කියලා.
අන්න ඒ එකම එක බල්ලෙක්ගෙන් පටන් ගත්ත තැන, අද වෙනකොට සත්තු 80,000කට වඩා නිදන් කරලා තියෙන මහා සුසාන භූමියක් බවට පත්වෙලා! ලෝකයේ ප්රසිද්ධම සංචාරක මඟපෙන්වන්නෙක් වෙන ‘Lonely Planet’ සඟරාව මඟින් මේක ලෝකයේ තියෙන විශිෂ්ටතම සුසාන භූමි 10 අතරට පවා නම් කරලා තියෙනවා.
ප්ලාසා හෝටලයේ ජීවත් වුණු සිංහ පැටියා සහ බෙංගාලි කොටියා! 
මේ සුසාන භූමියේ ඉන්නේ සාමාන්ය සුරතල් සත්තු විතරක් නෙවෙයි. රුසියානු කුමාරිකාවක් නිව්යෝර්ක් නුවර සුපිරි “ප්ලාසා හෝටලයේ” එයාගේ කාමරේ නෑවුම් තොටේ (Bathtub) හදපු “ගෝල්ඩ්ෆ්ලෙක්” (Goldfleck) කියන සිංහ පැටියත් අවසන් නින්දේ පසුවෙන්නේ මෙතැනයි. ඒ වගේම සර්කස් එකකින් බේරගෙන හදපු ලොකු බෙංගාලි කොටියෙක්, වඳුරන්, උරගයින්, බස්සන් විතරක් නෙවෙයි පළමු ලෝක යුද්ධයේදී මිනිස්සුන්ගේ පණ බේරගන්න ගිහින් මියගිය වීර සුනඛයන් වෙනුවෙන් හදපු විශාල ස්මාරකයකුත් (War Dog Memorial) මෙතැන තියෙනවා.
“කෑම නැති වෙලාවටත් මගේ අත ලෙවකාපු මගේ පණ…” 
මිනිස්සු තමන්ගේ සත්තුන්ට කොච්චර ආදරේද කියනවා නම්, මෙතැන තියෙන සමහර සොහොන් කොත්වල ලියලා තියෙන දේවල් කියවද්දී ඕනෑම කෙනෙක්ගේ ඇස්වලට කඳුළු එනවා. එක ධනවත් කාන්තාවක් තමන්ගේ ස්පැනියල් වර්ගයේ බල්ලෝ හතරදෙනෙක් වෙනුවෙන් ටොන් 50ක් බරැති මහා මන්දිරයක් වගේ සොහොනක් (Mausoleum) හදලා තියෙනවා. ඒකේ ලියලා තියෙන්නේ මෙන්න මෙහෙම කතාවක්:
“මගේ ළඟ කන්න දෙන්න කෑමක් නැති වෙලාවටත්, මගේ අත ලෙවකාලා මාව සනසවපු මගේ පණ වගේ ආදරණීයයන්…”
තවත් දුප්පත් ගල් අඟුරු පතලක සේවකයෙක් එයාගේ බල්ලා මැරුණම, සොහොන් ගලක් ගන්න සල්ලි නැතුව සතියට සත 50 ගානේ මාස ගණනාවක් ගෙවීමේ ක්රමයට සල්ලි එකතු කරලා පොඩි සොහොන් ගලක් හදලා තියෙනවා. ඒකේ ලියලා තියෙන්නේ “Bum; Ever Faithful; At Rest” (බම්; හැමදාම විශ්වාසවන්තයි; දැන් සැතපෙන්න) කියලා.
සත්තුන් එක්ක එකටම වැළලුණු මිනිස්සු 700ක්! 
මේ කතාව තමයි හැමෝම පුදුම කරන්නේ. තමන්ගේ සුරතලා නැතුව ජීවත් වෙන්න බැරි වුණු, මියගිය මිනිස්සු 700කට වඩා වැඩි පිරිසකගේ අළු (Cremains) මේ වෙනකොට තමන්ගේ සත්තුන්ගේ සොහොන් ඇතුළෙන්ම තැන්පත් කරලා තියෙනවා. මියගියත් තමන්ගේ හුරතලාව තනි කරන්න ඔවුන් කැමති වෙලා නැහැ.
මෙතැන කිසිම ආගම් භේදයක්, ජාති භේදයක් හෝ සත්ව වර්ග භේදයක් නැහැ. යුදෙව් බළලෙක්, ක්රිස්තියානි බල්ලෙක්, සිංහයෙක්, හාවෙක් හැමෝම එකම තැනක ආදරයෙන් සැතපිලා ඉන්නවා. ඒ නිසයි මේ සුසාන භූමියට “The Peaceable Kingdom” (සාමකාමී රාජධානිය) කියලත් කියන්නේ.
සැබෑ ආදරය කියන්නේ මිනිස්සුන්ට විතරක් සීමා වුණු දෙයක් නෙවෙයි කියන්න මේ හාර්ට්ස්ඩේල් සුසාන භූමිය හොඳම සාක්ෂියක්!
ඔයාලත් ඔයාලගේ පණ වගේ හදන සුරතලාගේ නම කමෙන්ට් කරන් යන්න බලන්න… 
උපුටා ගැනීම : Unknown diary
