Mic
Science සඟරාවේ පළ වූ පෙරළිකාර අධ්යයනයක් මගින්, පසුගිය වසර මිලියන 485ක කාලය පුරා පෘථිවි පෘෂ්ඨයේ උෂ්ණත්වය සිතියම්ගත කර තිබේ. එමඟින් ෆැනරොසොයික් යුගය (Phanerozoic Eon) පුරා පෘථිවියේ දේශගුණය වෙනස් වී ඇති ආකාරය පිළිබඳ මෙතෙක් නොලැබුණු තරම් පුළුල් අවබෝධයක් ලබා දී ඇත.
රසායනික සාධක, ෆොසිල සාධක සහ නවීන දේශගුණික ආකෘතිකරණ ක්රම එකට භාවිත කරමින් සිදු කළ මෙම පර්යේෂණයෙන් හෙළි වී ඇත්තේ, පෘථිවියේ සාමාන්ය උෂ්ණත්වය ඉතිහාසය පුරා විශාල ලෙස වෙනස් වී ඇති බවයි.
පෘථිවියේ සාමාන්ය උෂ්ණත්වය 11°C (52°F) පමණ වූ අතිශය සීතල තත්ත්වයක සිට 36°C (97°F) පමණ වූ දැඩි උණුසුම් තත්ත්වයක් දක්වා වෙනස් වී තිබේ.
මෙවැනි දැවැන්ත භූ විද්යාත්මක වෙනස්කම් අතරතුර, වායුගෝලයේ ඇති කාබන් ඩයොක්සයිඩ් (CO₂) ගෝලීය උෂ්ණත්වයේ වෙනස්වීම් සඳහා ප්රධාන බලපෑම්කාරකයක් ලෙස නැවත නැවතත් ක්රියා කර ඇති බව පර්යේෂණයෙන් පෙන්වා දෙයි. එය පෘථිවියේ දේශගුණික “තාප පාලකය” මත CO₂ සතු ප්රබල බලපෑම තවදුරටත් තහවුරු කරයි.
පුරාණ පෘථිවිය අදට වඩා බොහෝ උණුසුම් කාල පසුකර තිබුණද, විද්යාඥයන්ගේ අවධානයට ලක්වන ප්රධාන කරුණ වන්නේ අද සිදුවන උණුසුම් වීමේ වේගයයි.
කාර්මික විප්ලවයෙන් පසු මිනිස් ක්රියාකාරකම් හේතුවෙන් වායුගෝලයේ කාබන් ඩයොක්සයිඩ් ප්රමාණය මිලියනයකට කොටස් 280ක් (280 ppm) පමණ සිට 420 ppmකට වඩා වැඩි මට්ටමකට ඉහළ ගොස් ඇත. එමඟින් ගෝලීය උෂ්ණත්වය ඉහළ යන වේගය, පසුගිය වසර මිලියන 500කට ආසන්න කාලයේ වාර්තා වී ඇති ස්වභාවික උණුසුම් වීමේ සිදුවීම්වලට වඩා වේගවත් බව පර්යේෂණය පෙන්වා දෙයි.
මිනිස් ජනාවාස, කෘෂිකර්මාන්තය සහ වර්තමානයේ පවතින බොහෝ පරිසර පද්ධති වර්ධනය වී ඇත්තේ සාපේක්ෂව සිසිල් සහ ස්ථාවර දේශගුණික කාල පරිච්ඡේදයක් තුළය. එබැවින් මෙතරම් වේගවත් උෂ්ණත්ව වෙනසක් පරිසර පද්ධති සහ මිනිස් සමාජය සඳහා දැඩි අවදානම් ඇති කරයි.
බොහෝ සත්ත්ව හා ශාක විශේෂවලටත්, ඔවුන්ගේ වාසස්ථානවලටත් මෙවැනි වේගවත් දේශගුණික වෙනස්කම්වලට ස්වභාවිකව අනුවර්තනය වීමට අවශ්ය පරිණාමීය කාලය නොලැබෙනු ඇත.
ඒ නිසා මෙම සොයාගැනීම් මගින් අවධාරණය කරන්නේ හරිතාගාර වායු විමෝචනය අඩු කිරීම සහ ගෝලීය දේශගුණ පද්ධතිය ස්ථාවර කිරීම සඳහා කඩිනම් ක්රියාමාර්ග ගැනීමේ අත්යවශ්යතාවයයි.
මූලාශ්රය: Science සඟරාවේ පළ වූ පර්යේෂණය ඇසුරින්.
උපුටා ගැනීම : අපි නොදුටු ලෝකය Api Nodutu Lokaya
